Ik ben dit weekend met Mama en Papa naar de zee geweest. Het zonnetje scheen maar er was veel wind. Al een geluk dat ik een zeiltje had om voor mijn buggy te doen. Ik heb niet zo graag de wind in mijn gezicht, begrijp je?

Als je zo op hotel aan de zee bent zit je in een andere kamer dan thuis. Ze hebben daar andere “kaskes” om mee te spelen.

Mama wilde naar de winkeltjes gaan kijken. Maar vóór je in die winkeltjes geraakt moet je stappen. Al een geluk dat ik dat als de beste kan

Als je intussen dorst of honger krijgt moet je ergens iets gaan eten of drinken. De mensen die daar werken hebben niet zo graag dat je met de buggy binnenkomt. Al een geluk dat Mama of Papa zich daar niet veel van aantrekken. Aan mij zal het zeker niet liggen dat ze ergens anders moeten gaan. Ik gedraag me zoals steeds “voorbeeldig”. Alleen elektrische paardjes… daar heb ik het niet zo mee.

Mama en Papa waren heel moe van al het stappen, ik zat in de buggy dus ben niet moe geworden en ben daarom zelf maar naar huis gereden. In slaap vallen achter het stuur, dat mag niet gebeuren he !