Na de hitte van begin deze week is het nu een stuk kouder. Daarom heb ik me in de zetel gezet met een lekker dekentje. Ik heb heel veel tijd om in de zetel te zitten en na te denken. Als ik iets nodig heb moet ik niet eens uit die leuke zetel komen. Ik roep gewoon en mama of papa komen er aan.

Tegenwoordig slaap ik al een beetje langer. Deze nacht heb ik zo maar even 6 uur braafjes in mijn wiegje gelegen. Dat wiegje is bijna te klein voor mij geworden. Hopelijk mag ik binnenkort in m’n eigen grote bed slapen. Als dat gebeurd schrijf ik er zeker over op m’n blog.

Straks weer bezoek ontvangen. Tante Rita en Gilberte komen langs. Die mensen ken ik nog niet.