Verdekke toch, ik heb zo vaak de hik. Dat had ik al van toen ik bij mama in de buik zat.

Als mijn mama de hik heeft dan moet ze er mee lachen. Bij mijn papa kan de hik wel eens pijn doen. Bij mij hangt het van iedere hik af. Soms moet ik er van lachen, soms laat het me huilen.

Op mijn hoofd staan, ondersteboven pap drinken, mijn adem inhouden, … ik mag het allemaal nog niet proberen van mama en papa. Later als ik groot ben zeggen ze. Met al dat hikken zal het niet lang duren.